Aza mandidy alohan’Andriamanitra toy ny mpanotrika akoho.
Aza manapa-kevitra alohan’Andriamanitra tahaka ilay manisa zanak’akoho alohan’ny ahafohizany.
Izany hoe aza mivarotra ny hoditry ny bera alohan’ny hamonoana azy.

Avo fijery ny Andriamanitra, ka mahita ny takona.

Andriamanitra mijery ka mahita izay miafina

Aza ny lohasaha mangingina no heverina, fa Andriamanitra no ambonin’ny loha.

Aza ataonao fa miafina ao an-dohasaha efitra ianao ka tsy hisy hahita, satria Andriamanitra no amboninao. Izany hoe aza mihevitra ho irery ka manao ny tsy mety.

Tsy misy tsy fantatr’Andriamanitra, saingy minia miondrika Izy.

Tsy misy zavatra miafina amin’Andriamanitra, na dia hiondrika (Hahita izay ataon’olona) aza Izy.

Andriamanitra tsy tia ratsy.

Halan’Andriamanitra ny ratsy.

Ny adala no tsy ambakaina, Andriamanitra no atahorana.

Raha tsy mamitaka ny adala isika dia matahotra an’Andriamanitra.

Aleo meloka amin’olombelona, toy izay meloka amin’Andriamanitra.

Tsara kokoa ny meloka amin’ny olona noho ny meloka amin’Andrimanitra.

Andriamanitra tsy an’ny irery.

Tsy Andriamanitra iray Andriamanitra.

Ny tany vadiben-Janahary: mihary ny velona, manotrona ny maty.

Ny tany dia vadin’ny Mpamorona voalohany: manangona ny velona izy ary mihodidina ny maty.

Fambara amin’ny fampirafesana: ny vehivavy voalohany dia nikarakara fananana ary nitady hampitombo ny haren’ny fianakaviana.

Ny iray tahitahin’olombelona, fa ny iray tahitahin’Andriamanitra.

Ny iray dia notahin’olombelona, ny iray hafa notahin’Andriamanitra.

Izany hoe samihafa ny fandraisana ireo fihetsikintsika.